زایمان سزارین
زایمان سزارین یا زایمان با جراحی
سونوهیستروگرافی
سونوهیستروگرافی یا سونوگرافی رحم با تزریق سالین

سرطان تخمدان

سرطان تخمدان

سرطان تخمدان به هر نوع رشد سرطانی که از تخمدان شروع می شود، اشاره دارد.

سرطان تخمدان اغلب تا زمانی که در لگن و شکم گسترش یابد ، مخفی است. درمان این سرطان در مراحل آخر ، سخت تر است. اما در مراحل اولیه که در آن بیماری محدود به تخمدان است ، به احتمال زیاد با موفقیت درمان می شود.

علائم سرطان تخمدان

بیشتر سرطان های تخمدان در اپی تلیوم یا لایه بیرونی تخمدان شروع می شوند. در مراحل اولیه ممکن است علائم کمی وجود داشته باشد یا اصلا وجود نداشته باشد.

علائم ممکن است با سایر شرایط مانند سندرم پیش قاعدگی (PMS) ، سندرم روده تحریک پذیر (IBS) یا یک مشکل مثانه موقت همراه باشد.

تفاوت اصلی بین سرطان تخمدان و سایر اختلالات احتمالی ، تداوم و بدتر شدن تدریجی علائم است. علائم اولیه ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • درد در لگن ، قسمت تحتانی شکم یا قسمت تحتانی بدن
  • کمردرد
  • سوء هاضمه یا سوزش معده
  • درد هنگام مقاربت
  • تغییر در عادات روده ، مانند یبوست
  • هنگام خوردن غذا ،به سرعت احساس پری می کنید
  • نیاز مکرر به ادرار کردن

با پیشرفت سرطان ، ممکن است علائم زیر وجود داشته باشد:

  • حالت تهوع
  • کاهش وزن
  •  نفس نفس زدن
  • خستگی
  • از دست دادن اشتها

اگر فردی نفخ ، فشار و یا درد در شکم یا لگن را که بیش از چند هفته طول می کشد تجربه کند باید سریعا به پزشک مراجعه کند.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنید

در صورت بروز علائم یا نشانه ای که نگران کننده باشد، با پزشک خود ملاقات کنید.

اگر سابقه خانوادگی سرطان تخمدان یا سرطان پستان دارید ، در مورد خطر ابتلا به این بیماری با پزشک خود صحبت کنید. پزشک ممکن است شما را به یک مشاور ژنتیک ارجاع دهد تا در مورد آزمایش برخی جهش های ژنی که خطر ابتلا به سرطان پستان و تخمدان را افزایش می دهند ، صحبت کند.

علت سرطان تخمدان

این سرطان وقتی اتفاق می افتد که سلول ها به شکلی کنترل نشده تقسیم و تکثیر شوند. با این حال ، دقیقاً اینکه چرا این اتفاق می افتد مشخص نیست.

انواع سرطان تخمدان

نوع سلولی که سرطان در آن شروع می شود نوع سرطان تخمدان را تعیین می کند. انواع سرطان تخمدان شامل موارد زیر است:

  • تومورهای اپیتلیال : در لایه نازک از بافتی که قسمت بیرونی تخمدان ها را پوشانده است، شروع می شوند .حدود 90 درصد از سرطانهای تخمدان تومورهای اپیتلیال هستند.
  • تومورهای استرومایی : در بافتی از تخمدان که حاوی سلولهای سازنده هورمون است، شروع می شوند.
    این تومورها نسبت به سایر تومورهای تخمدان معمولاً در مراحل اولیه  تشخیص داده می شوند. حدود 7 درصد تومورهای تخمدان استرومائی هستند.
  • تومورهای سلول Germ : که در سلولهای تولید کننده تخمک شروع می شوند. این سرطانهای نادر تخمدان در زنان جوان تر اتفاق می افتد.

ریسک فاکتور

عواملی که می توانند خطر ابتلا به سرطان تخمدان را افزایش دهند عبارتند از:

  • سابقه خانوادگی : در مقایسه با سایر زنان ، زنان دارای بستگان نزدیکی که سرطان تخمدان یا پستان داشته اند ، در معرض خطر ابتلا به سرطان تخمدان قرار دارند.
    غربالگری ژنتیکی می تواند تعیین کند که آیا شخصی ژنهای خاصی را که منجر به افزایش احتمال ابتلا به سرطان می شود، همراه دارد.
  • سن : بیشتر موارد سرطان تخمدان بعد از یائسگی و به ویژه در خانمهای بالای 63 سال رخ می دهد. قبل از 40 سالگی نادر است.
  • تاریخچه زایمان : زنانی که یک یا چند حاملگی کامل داشته اند ، خصوصاً قبل از سن 26 سالگی ، خطر کمتری دارند. هرچه بارداری های آنها بیشتر باشد ، این خطر کمتر است.
    تغذیه با شیر مادر نیز ممکن است خطر را کاهش دهد.
  • کنترل تولد : به نظر می رسد استفاده از قرص ضد بارداری برای حداقل 3 تا 6 ماه ،خطر را کاهش می دهد. هرچه قرص بیشتر استفاده شود ، خطر کمتر به نظر می رسد.
  • ناباروری یا  داروهای باروری : داروهای باروری با خطر بیشتر ابتلا به سرطان تخمدان ارتباط دارند ،به خصوص در زنانی که بیش از یک سال از آنها بدون باردار شدن استفاده می کردند.
    افرادی که نابارور هستند نیز ممکن است به دلیل عدم حاملگی خطر بیشتری نسبت به سایر زنان ، داشته باشند.
  • سرطان پستان : در زنانی که سرطان پستان را تشخیص داده اند، شانس بیشتری برای تشخیص سرطان تخمدان وجود دارد.
    به همین دلیل ، زنانی که به سرطان پستان مبتلا هستند و آزمایش ژن BRCA1 یا BRCA2  در آنها مثبت است ، ممکن است برای پیشگیری از اوفورکتومی oophorectomy استفاده کنند.

  • هورمون درمانی : HRT اندکی خطر ابتلا به سرطان تخمدان را در زنان افزایش می دهد.
    به نظر می رسد این خطر با مصرف طولانی تر HRT ،ادامه می یابد و به محض متوقف شدن درمان به حالت عادی برمی گردد. درمان با آندروژن مانند استفاده از دارو ، دانازول نیز ممکن است خطر را افزایش دهد.
  • چاقی و اضافه وزن : به نظر می رسد چاقی و اضافه وزن خطر ابتلا به سرطان های زیادی را افزایش می دهد. سرطان تخمدان در زنان با شاخص توده بدنی (BMI) بالای 30 شایع است.
  • جراحی زنان و زایمان : به نظر می رسد انجام عمل جراحی روی اندام های تولید مثل باعث کاهش خطر ابتلا به سرطان تخمدان می شود.
    در زنانی که تحت عمل بستن لوله قرار دارند ، این ممکن است تا دو سوم کاهش یابد. هیسترکتومی ممکن است خطر ابتلا را تا یک سوم کاهش دهد.
  • آندومتریوز : در مقایسه با سایر زنان ، زنانی که به اندومتریوز مبتلا می شوند ، 30 درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان تخمدان هستند.

سرطان تخمدان

راه های جلوگیری از سرطان تخمدان

هیچ راه مطمئنی برای پیشگیری از سرطان تخمدان وجود ندارد. اما ممکن است راه هایی برای کاهش خطر شما وجود داشته باشد:

  1. قرص های ضد بارداری : از پزشک خود بپرسید که آیا قرص های ضد بارداری برای شما مناسب است یا خیر.
    زنانی که از داروهای ضد بارداری خوراکی استفاده می کنند ممکن است خطر ابتلا به سرطان تخمدان را کاهش دهد.
    اما داروهای ضد بارداری خوراکی خطراتی هم دارند ، بنابراین بحث کنید که آیا مزایا بر اساس وضعیت شما از این خطرات بالاتر باشد.
  2. در مورد ریسک فاکتور های خود با پزشک صحبت کنید:  اگر سابقه خانوادگی سرطان های پستان و تخمدان دارید ، این موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید.
    پزشک ممکن است شما را به یک مشاور ژنتیک ارجاع دهد که می تواند در تصمیم گیری در مورد مناسب بودن آزمایش ژنتیک به شما کمک کند. اگر به نظر می رسد که دارای جهش ژنی هستید که احتمال ابتلا به سرطان تخمدان را افزایش می دهد ،ممکن است برای جلوگیری از سرطان تخمدان، جراحی برداشتن تخمدان به شما پیشنهاد شود.

تشخیص

آزمایشات و روشهای مورد استفاده برای تشخیص سرطان تخمدان عبارتند از:

  • پزشک معاینه لگن را انجام داده و هرگونه ناهنجاری قابل لمس در رحم یا تخمدان را بررسی می کند. آنها همچنین تاریخچه پزشکی و سابقه خانوادگی بیمار را بررسی می کنند.
  • پزشک ممکن است خون شما را برای تشخیص توموری که نشان دهنده سرطان تخمدان است نیز آزمایش کند.
    به عنوان مثال ، آزمایش آنتی ژن سرطانی CA -125 می تواند پروتئینی را که اغلب در سطح سلول های سرطانی تخمدان یافت می شود ، تشخیص دهد.
  • آزمایشات تصویربرداری : ممکن است از سونوگرافی ترانس واژینال ، MRI یا سی تی اسکن استفاده شود.
  • لاپاروسکوپی: این کار به پزشک اجازه می دهد تخمدان ها را ببیند و در صورت لزوم نمونه بافتی بگیرد.
  • کولونوسکوپی : اگر یبوست یا خونریزی از روده وجود داشته باشد ، ممکن است برای معاینه روده بزرگ به کلونوسکوپی نیاز باشد.

مراحل سرطان تخمدان

در صورت تشخیص این بیماری، مرحله بعدی شناسایی مرحله و درجه آن است.

  1. مرحله یک : سلولهای سرطانی فقط بر روی تخمدان یا تخمدانها تأثیر می گذارند و به ناحیه دیگری پخش نمی شوند.
  2. مرحله دو : سرطان بر روی یک یا هر دو تخمدان و همچنین سایر ارگانهای داخل لگن مانند رحم ، لوله‌های فالوپ ، مثانه یا روده تأثیر گذاشته است.
  3. مرحله سه : سرطان به یک یا هر دو تخمدان و  پوشش شکم یا غدد لنفاوی در قسمت پشت شکم سرایت کرده است .
  4. مرحله چهار : سرطان در قسمتهای دیگر بدن ، خارج از حفره صفاقی گسترش یافته است. این حفره شامل شکم و لگن است. مناطقی که اکنون ممکن است تحت تأثیر قرار بگیرند شامل کبد ، طحال و مایعات اطراف ریه ها است.

راه های درمان سرطان تخمدان

درمان سرطان تخمدان ممکن است شامل جراحی ، شیمی درمانی ، پرتودرمانی ، هورمون درمانی یا درمان هدفمند باشد. اغلب بیش از یک روش درمانی استفاده می شود.

نوع درمان به عوامل زیادی بستگی دارد از جمله نوع سرطان تخمدان ، مرحله و درجه آن و همچنین سلامت عمومی بیمار.

سرطان تخمدان

1- عمل جراحی : در بیشتر موارد ، عمل جراحی برای از بین بردن سرطان انجام می شود. این روش اغلب گزینه اول برای درمان است. میزان جراحی بستگی به مرحله سرطان دارد.

  • سالپنگو اوفورکتومی Salpingo-oophorectomy : برای از بین بردن تخمدان ها و لوله های فالوپ ، این جراحی انجام می شود.
  • هیسترکتومی : جراح رحم و هر بافت اطراف آن را که تحت تأثیر قرار می گیرد ، خارج می کند. اگر فقط رحم برداشته شود ، این یک هیسترکتومی جزئی است. 
  • تشريح و برداشت غدد لنفاوی : جراح غدد لنفاوی را در لگن و در نزدیکی شاهرگ از بین می برد.
  • جراحی سرطان پیشرفته : اگر سرطان پیشرفته باشد ،پزشک ممکن است شیمی درمانی و به دنبال آن جراحی را برای رفع هرچه بیشتر سرطان توصیه کند.

2- شیمی درمانی : شیمی درمانی یک دارو درمانی است که از مواد شیمیایی برای از بین بردن سلولهای سریع رشد در بدن از جمله سلول های سرطانی استفاده می کند.

داروهای شیمی درمانی را می توان به ورید تزریق کرد یا از طریق دهان مصرف کرد. بعضی اوقات داروها مستقیماً به داخل شکم تزریق می شود.

شیمی درمانی اغلب بعد از عمل برای از بین بردن سلولهای سرطانی که ممکن است باقی بمانند استفاده می شود. همچنین می توان قبل از عمل نیز از آن استفاده کرد.

3- شیمی درمانی هدفمند : داروهای جدیدتر مستقیماً می توانند مسیرها یا عملکردهای خاصی را در سلول های سرطانی هدف قرار دهند. این داروها شامل Avastin و Lynparza است.

بر خلاف شیمی درمانی سنتی ، این داروها آسیب به سلولهای طبیعی را محدود می کنند. این باعث کاهش عوارض جانبی شایع می شود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *