احتباس ادرار
احتباس ادرار یا بند آمدن ادرار
کولپوسکوپی
کولپوسکوپی

پرولاپس مثانه

پرولاپس مثانه

پرولاپس مثانه

پرولاپس مثانه ، سیستوسل 

پرولاپس مثانه یا افتادگی مثانه هنگامی اتفاق می افتد که بافت حمایتی بین مثانه و دیواره واژن ضعیف و کشیده شود و اجازه دهد مثانه به داخل واژن وارد شود .

علائم سیستوسل cystocele

در موارد خفیف پرولاپس مثانه، ممکن است نشانه و علائمی نداشته باشد. هنگام بروز علائم و نشانه ها ، ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • شایع ترین علامت ،احساس تورم واژن است. تورم در واژن ممکن است مانند نشستن روی تخم مرغ باشد .
  • احساس پر بودن یا فشار در لگن و واژن
  • بی اختیاری ادرار
  • ناراحتی در هنگام زور زدن ، سرفه ، فشار آوردن یا بلند کردن چیزی، افزایش می یابد .
  • احساس اینکه مثانه خود را بعد از ادرار کردن کاملاً تخلیه نکرده اید.
  • عفونت های مکرر مثانه
  • بعد از ادرار کردن احساس راحتی نمی کنید.
  • درد یا ریزش ادرار هنگام مقاربت جنسی
  • تکرر ادرار
  • درد در واژن ، لگن ، زیر شکم ، کشاله ران یا کمر

علائم و نشانه ها معمولاً بعد از ایستادن های طولانی مدت بیشتر خود را نشان می دهند و ممکن است هنگام خواب خبری از این علائم نباشد .

چه زمانی به پزشک مراجعه کنید

افتادگی مثانه شدید در طولانی مدت ،می تواند ناراحت کننده باشد. این می تواند تخلیه مثانه را دشوار کرده و منجر به عفونت مثانه شود. در صورت بروز علائم یا نشانه ای که باعث ناراحتی شما شود ، با پزشک خود ملاقات کنید.

علت پرولاپس مثانه

کف لگن شما از ماهیچه ها ، رباط ها و بافت های همبند تشکیل شده است که مثانه و سایر ارگان های لگن را پشتیبانی می کند.

اتصالات بین عضلات کف لگن و رباط های شما می تواند با گذشت زمان ضعیف شود ، این می تواند نتیجه آسیب دیدگی بر اثر زایمان واژینال یا کشیدگی شدید عضلات کف لگن باشد.

هنگامی که این اتفاق می افتد ، مثانه شما می تواند پایین تر از حد معمول بلغزد و به داخل واژن شما (پرولاپس) سر بخورد.

پرولاپس مثانه

پرولاپس مثانه

علل احتمالی پرولاپس مثانه شامل موارد زیر است:

  • بارداری و زایمان واژینال
  • اضافه وزن یا چاق بودن
  • بلند کردن مکرر اجسام سنگین
  • سرفه یا برونشیت مزمن
  • یبوست
  • فشار مکرر برای عبور مدفوع
  • یائسگی (وقتی سطح استروژن شروع به کاهش می کند)
  • جراحی قبلی لگن
  • بالا رفتن سن

راه های پیشگیری از افتادگی لگن یا سیستوسل 

برای کاهش خطر ابتلا به پرولاپس مثانه، این اقدامات مراقبت از خود را امتحان کنید:

  • تمرینات کگل را بطور منظم انجام دهید : این تمرینات می تواند عضلات کف لگن شما را تقویت کند ، و این به خصوص بعد از تولد نوزاد بسیار مهم است.
  • درمان و جلوگیری از یبوست : غذاهای پر فیبر می توانند کمک کنند.
    از بلند کردن اجسام سنگین خودداری کنید و به درستی بلند کنید. هنگام بلند کردن ، به جای کمر از پاهایتان استفاده کنید.
  • سرفه را کنترل کنید : سرفه یا برونشیت مزمن را معالجه کنید و سیگار نکشید.
  • از افزایش وزن خودداری کنید : در صورت نیاز با پزشک خود مشورت کنید تا وزن ایده آل خود را تعیین کرده و در مورد راهکارهای کاهش وزن مشاوره بگیرید.

تشخیص سیستوسل

تشخیص پرولاپس مثانه ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • معاینه لگن : ممکن است به حالت دراز کشیده و ایستاده تحت معاینه قرار بگیرید. در طول معاینه ، پزشک به دنبال برآمدگی بافتی در واژن شما می رود که نشان دهنده پرولاپس اندام لگن است.
    برای بررسی قدرت عضلات کف لگن ، از شما خواسته می شود که آنها را منقبض کنید ، گویی می خواهید جریان ادرار را متوقف کنید.
  • پر کردن یک پرسشنامه : ممکن است فرمی را پر کنید که به پزشک شما کمک می کند تا میزان پرولاپس و میزان تأثیر آن بر کیفیت زندگی شما را ارزیابی کند. اطلاعات جمع آوری شده همچنین به راهنمایی تصمیمات درمانی کمک می کند.
  • آزمایش مثانه و ادرار : اگر پرولاپس قابل توجهی داشته باشید ، ممکن است آزمایش شوید تا ببینید که مثانه شما چقدر خوب و کاملاً تخلیه می شود. ممکن است پزشک آزمایشاتی را بر روی نمونه ادرار انجام دهد.
  • سیستوسکوپی
  • تست اورودینامیک
  • اشعه ایکس
  • سونوگرافی
  • MRI

درمان پرولاپس مثانه

درمان بستگی به این دارد که پرولاپس شما چقدر شدید است و آیا شرایط مرتبط با آن دارید ، مانند رحمی که به داخل کانال واژن می رود (پرولاپس رحم).

موارد خفیف (مواردی که علائم واضح و مشخصی ندارند) به طور معمول نیازی به درمان ندارند. شما می توانید تحت نظر پزشک باشید که آیا پرولاپس شما رو به وخامت است یا خیر، همراه با اقدامات خود مراقبتی  مانند تمریناتی که باعث تقویت عضلات کف لگن شما می شود.

اگر اقدامات خود مراقبتی مؤثر نباشد ، ممکن است درمان افتادگی لگن شامل موارد زیر باشد:

  • دستگاه پساری pessary : پساری واژینال یک حلقه پلاستیکی یا لاستیکی است که برای حمایت از مثانه در وتژن قرار می گیرد.
    پزشک شما را برای دستگاه مناسب می کند و به شما نشان می دهد که چگونه آن را به تنهایی تمیز و مجدداً نصب کنید.
    بسیاری از خانمها از پساری به عنوان جایگزین موقتی برای جراحی استفاده می کنند و برخی دیگر در صورتی که جراحی بسیار برایشان خطرناک است از این دستگاه استفاده می کنند.
  • استروژن درمانی : پزشک ممکن است استفاده از استروژن (معمولاً به شکل کرم واژینال ، قرص ، حلقه) را توصیه کند ، به خصوص اگر قبلاً یائسگی را تجربه کرده باشید.
    این امر به این دلیل است که استروژن که به تقویت عضلات لگن کمک می کند ، پس از یائسگی کاهش می یابد.
  • هنگامی که عمل جراحی ضروری است : اگر علائم قابل توجه و ناراحت کننده ای داشته باشید ، ممکن است سیستوسل cystocele نیاز به جراحی داشته باشد.

جراحی چگونه انجام می شود؟

جراحی را می توان از طریق واژن یا شکم انجام داد. روش های مختلفی برای عمل جراحی وجود دارد که شامل موارد زیر است:

  • جراحی باز : هنگامی که برش روی شکم انجام می شود .
  • جراحی با حداقل تهاجم : از برش های کوچک (بریدگی) در شکم استفاده می کند.
  • لاپاراسکوپی
سیستوسل

سیستوسل

غالباً این عمل جراحی به صورت واژینال انجام می شود و مستلزم بالا بردن مثانه افتاده به جای خود ، از بین بردن بافت اضافی و سفت شدن عضلات و رباط های لگن است.

اگر بافتهای واژن شما بسیار نازک باشد ، ممکن است پزشک از نوع خاصی از پیوند بافت برای تقویت بافتهای واژن و افزایش پشتیبانی استفاده کند.
اگر پرولاپس رحم دارید ،پزشک شما ممکن است علاوه بر ترمیم عضلات کف لگن ، رباط ها و سایر بافت ها ، رحم (هیسترکتومی) را نیز ترمیم کند.اگر به فکر باردار شدن هستید، پزشک ممکن است توصیه کند که جراحی را تا به دنیا آمدن نوزاد به تعویق بیندازید.

فواید جراحی می تواند برای سالها دوام داشته باشد ، اما احتمال عود وجود دارد که ممکن است به معنای جراحی دیگری در بعضی از نقاط باشد.

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *