فیبروم رحمی

اگر به‌تازگی نام فیبروم رحمی را از سونوگرافی یا پزشک شنیده‌اید، یا مدت‌هاست با درد، خونریزی یا نگرانی از آینده باروری درگیر هستید، اینجا هستیم تا مسیر را برایتان روشن کنیم. ما در ویزیت، شرایط شما را دقیق بررسی می‌کنیم، نوع و اندازه فیبروم را می‌سنجیم و بر اساس علائم، سن، برنامه بارداری و وضعیت سلامت عمومی، بهترین تصمیم درمانی را با شما پیش می‌بریم.

هدف ما فقط گفتن یک تشخیص نیست؛ بلکه همراهی قدم‌به‌قدم تا انتخاب آگاهانه، ایمن و متناسب با شرایط شخصی شماست.

برای بررسی دقیق‌تر و رزرو نوبت، می‌توانید همین حالا تماس بگیرید و زمان ویزیت خود را هماهنگ کنید.

در مسیر مراقبت، خدمات زنان و زایمان دکتر فاطمه ابراهیمی با تمرکز بر تشخیص درست و پیگیری منظم، تلاش می‌کند نگرانی شما را به آگاهی و اطمینان تبدیل کند.

فیبروم رحم توده‌های غیرسرطانی هستند که در دیواره رحم رشد می‌کنند. این توده‌ها بسیار شایع بوده و معمولاً در سنین باروری (۳۰ تا ۵۰ سالگی) بروز می‌کنند. فیبروم‌ها از بافت عضلانی و فیبری تشکیل شده‌اند و در بیشتر موارد خطری برای زندگی ایجاد نمی‌کنند، اما می‌توانند علائمی آزاردهنده داشته باشند و کیفیت زندگی فرد را تحت تأثیر قرار دهند.

معرفی کلی خدمات زنان و زایمان دکتر فاطمه ابراهیمی

خدمات زنان و زایمان دکتر فاطمه ابراهیمی مجموعه‌ای جامع از مراقبت‌ها و درمان‌های مرتبط با سلامت زنان را شامل می‌شود. این خدمات از بررسی‌های دوره‌ای، مشاوره‌های بارداری و نازایی، تا درمان بیماری‌هایی مانند فیبروم رحم را در بر می‌گیرد. لحن صمیمی و تخصص علمی دکتر ابراهیمی باعث شده است که بسیاری از بیماران، مراجعه به مطب ایشان را تجربه‌ای مطمئن و آرامش‌بخش بدانند.

فیبروم رحمی چیست و چه افرادی بیشتر درگیر می‌شوند؟

فیبروم رحمی توده‌ای خوش‌خیم از بافت عضلانی رحم است که در سنین باروری شایع‌تر دیده می‌شود. این مشکل می‌تواند بدون علامت باشد یا با نشانه‌هایی مانند خونریزی غیرطبیعی، درد لگن یا اختلال در سیکل قاعدگی همراه شود. سابقه خانوادگی، تغییرات هورمونی و برخی عوامل زمینه‌ای می‌توانند احتمال بروز آن را افزایش دهند.

روش‌های تشخیص فیبروم در مطب

تشخیص فیبروم رحمی معمولاً با معاینه تخصصی و سونوگرافی انجام می‌شود. در صورت نیاز، آزمایش‌های تکمیلی برای بررسی کم‌خونی یا وضعیت هورمونی درخواست می‌گردد. هدف از این مراحل، تعیین اندازه، تعداد و محل فیبروم و انتخاب بهترین مسیر مراقبتی است.

درمان فیبروم و مراقبت

درمان فیبروم رحمی بسته به شدت علائم، سن بیمار، برنامه بارداری و شرایط کلی سلامت متفاوت است. در برخی موارد، پیگیری منظم و کنترل علائم کفایت می‌کند و در موارد دیگر، درمان دارویی یا اقدامات تکمیلی توصیه می‌شود. مزیت پیگیری در مطب، تصمیم‌گیری مرحله‌ای و جلوگیری از اقدامات غیرضروری است.

نکته مهم:

در صورت خونریزی شدید، درد غیرقابل‌تحمل یا علائم کم‌خونی، مراجعه فوری ضروری است و خوددرمانی می‌تواند خطرناک باشد.

علائم شایع فیبروم رحم

  • قاعدگی‌های سنگین و طولانی
  • کم‌خونی ناشی از خونریزی شدید
  • درد یا فشار در ناحیه لگن
  • تکرر ادرار یا احساس فشار روی مثانه
  • یبوست و مشکلات گوارشی
  • درد هنگام مقاربت
  • مشکلات باروری یا سقط مکرر
دکتر ابراهیمی، دکتر فاطمه ابراهیمی، دکتر زنان خوب

پیشگیری از فیبروم رحمی و کاهش ریسک

پیشگیری از فیبروم رحمی به‌صورت قطعی ممکن نیست، اما می‌توان با رعایت برخی نکات، ریسک یا شدت علائم را کاهش داد. پیگیری منظم، توجه به تغییرات قاعدگی، حفظ وزن متعادل، مدیریت استرس و مراجعه به‌موقع در صورت بروز علائم، نقش مهمی در کنترل وضعیت دارند.

علل و عوامل خطر

علت دقیق ایجاد فیبروم رحم مشخص نیست، اما برخی عوامل می‌توانند احتمال بروز آن را افزایش دهند:

  • تغییرات هورمونی (استروژن و پروژسترون)
  • سابقه خانوادگی ابتلا به فیبروم
  • چاقی و اضافه وزن
  • شروع قاعدگی در سنین پایین
  • مصرف بیش از حد گوشت قرمز و کمبود سبزیجات در رژیم غذایی

روش‌های تشخیص فیبروم

تشخیص فیبروم رحم معمولاً با معاینه لگنی و روش‌های تصویربرداری انجام می‌شود:

  • سونوگرافی واژینال یا شکمی
  • ام‌آر‌آی (MRI) برای بررسی دقیق‌تر
  • هیستروسونوگرافی یا هیستروسکوپی در صورت نیاز
فیبروم رحمی، عمل فیبروم
دکتر ابراهیمی، دکتر فاطمه ابراهیمی، دکتر زنان خوب

روش‌های درمان فیبروم

درمان‌های دارویی

استفاده از داروهایی مانند داروهای تنظیم‌کننده هورمون می‌تواند علائم فیبروم را کاهش دهد، هرچند معمولاً موجب کوچک شدن کامل آن‌ها نمی‌شود.

روش‌های غیرجراحی

  • آمبولیزاسیون شریان رحمی: قطع جریان خون به فیبروم و کوچک شدن آن.
  • سونوگرافی متمرکز با هدایت MRI: تخریب فیبروم با امواج اولتراسوند.

روش‌های جراحی

  • میومکتومی: برداشت فیبروم و حفظ رحم (مناسب برای زنان مایل به بارداری).
  • هیسترکتومی: برداشتن کامل رحم (راهکار قطعی اما غیرقابل برگشت).

مراقبت‌های قبل و بعد از درمان

پیش از هر درمان، انجام آزمایش‌های خون، مشاوره تغذیه و بررسی وضعیت عمومی بدن ضروری است. پس از درمان، رعایت موارد زیر توصیه می‌شود:

  • استراحت کافی و پرهیز از فعالیت سنگین
  • پیگیری منظم با پزشک
  • توجه به تغذیه سالم (مصرف میوه‌ها و سبزیجات تازه)
  • کنترل وزن و فعالیت بدنی متعادل
دکتر ابراهیمی، دکتر فاطمه ابراهیمی، دکتر زنان خوب
دکتر ابراهیمی، دکتر فاطمه ابراهیمی، دکتر زنان خوب

عوارض بعد از عمل فیبروم رحم

عمل فیبروم رحم ممکن است با برخی عوارض همراه باشد. یکی از رایج‌ترین عوارض خونریزی است که معمولاً در هفته‌های اول بعد از عمل مشاهده می‌شود. همچنین، درد شکم، تب یا عفونت در محل جراحی از دیگر مشکلات احتمالی هستند. با این حال، اکثر این عوارض موقتی هستند و به‌راحتی با درمان‌های مناسب کنترل می‌شوند. در صورتی که علائم غیرعادی یا طولانی‌مدت مشاهده کردید، باید به پزشک خود مراجعه کنید.

عمل فیبروم با دکتر فاطمه ابراهیمی

استراحت بعد از عمل فیبروم

استراحت بعد از عمل فیبروم رحم یکی از بخش‌های ضروری روند بهبودی است. باید به بدنتان فرصت بدهید تا به‌طور کامل خود را بازسازی کند. استراحت کافی به شما کمک می‌کند تا از عفونت‌های پس از جراحی جلوگیری کرده و بدن به‌طور مؤثری بهبودی یابد. توصیه می‌شود که در روزهای اول پس از عمل، فعالیت‌های روزانه خود را محدود کنید و بیشتر در خانه استراحت کنید. برای تسریع روند بهبودی، همچنین باید به توصیه‌های پزشک در خصوص رژیم غذایی و مصرف داروها توجه کنید.

علت خونریزی بعد از عمل فیبروم

خونریزی بعد از عمل فیبروم رحم ممکن است به دلایل مختلفی رخ دهد. یکی از دلایل شایع، آسیب به رگ‌های خونی هنگام برداشتن فیبروم است که معمولاً منجر به خونریزی مختصر می‌شود. این خونریزی معمولا در چند روز اول پس از عمل ادامه می‌یابد. در صورتی که خونریزی شدید یا طولانی‌مدت باشد، لازم است که به پزشک خود مراجعه کرده تا علت دقیق آن بررسی شود.

عمل فیبروم بزرگ

در صورتی که فیبروم بزرگ باشد، عمل جراحی ممکن است دشوارتر و زمان‌برتر باشد. جراحی فیبروم بزرگ به‌طور معمول نیاز به برش‌های وسیع‌تری دارد و ممکن است مدت زمان بستری شدن بیشتر شود. با این حال، خانم دکتر فاطمه ابراهیمی با استفاده از تکنیک‌های مدرن و تجهیزات پیشرفته، قادر به انجام این نوع جراحی‌ها با کمترین خطر و بیشترین دقت هستند.

درمان فیبروم رحمی

درمان فیبروم رحمی بستگی به اندازه، موقعیت و شدت علائم آن دارد. برای برخی از زنان، درمان‌های دارویی ممکن است مفید باشند، اما در موارد دیگر، جراحی به‌عنوان گزینه‌ای ضروری برای درمان فیبروم پیشنهاد می‌شود. درمان فیبروم‌های کوچک معمولاً با داروهایی مانند هورمون‌ها انجام می‌شود، در حالی که فیبروم‌های بزرگتر ممکن است نیاز به جراحی مانند عمل فیبروم رحم داشته باشند. مشاوره با پزشک متخصص در انتخاب بهترین روش درمانی اهمیت دارد.

جای بخیه عمل فیبروم

جای بخیه بعد از عمل فیبروم رحم معمولاً در ناحیه پایین شکم قرار دارد. این بخیه‌ها ممکن است پس از مدتی به‌طور طبیعی جذب بدن شوند یا نیاز به برداشتن آن‌ها باشد. جای بخیه معمولاً به‌طور موقت قرمز و متورم است، اما پس از چند هفته، بهبود می‌یابد و معمولاً اثرات آن به‌طور کامل از بین می‌روند.

دکتر فاطمه ابراهیمی

سوالات متداول فیبروم

فیبروم‌ها توده‌های غیرسرطانی (خوش‌خیم) هستند که از بافت عضلانی رحم تشکیل می‌شوند و می‌توانند در دیواره یا بیرون رحم رشد کنند.

فیبروم‌ها تقریباً همیشه خوش‌خیم هستند و احتمال سرطانی شدن آن‌ها بسیار پایین است (کمتر از ۱ درصد).

علائم شامل خونریزی شدید یا طولانی در دوران قاعدگی، درد لگن، فشار روی مثانه، تکرر ادرار، یبوست و در برخی موارد ناباروری است.

عوامل ژنتیکی، سابقه خانوادگی، تغییرات هورمونی (استروژن و پروژسترون)، چاقی و شروع قاعدگی در سن پایین می‌توانند احتمال بروز فیبروم را بیشتر کنند.

خیر. اگر فیبروم کوچک باشد و علائمی ایجاد نکند، معمولاً فقط تحت نظر قرار می‌گیرد و نیاز به درمان فوری ندارد.

سونوگرافی شکمی یا واژینال رایج‌ترین روش است. در موارد خاص، ام‌آر‌آی یا هیستروسکوپی برای بررسی دقیق‌تر استفاده می‌شود.

بسته به محل و اندازه فیبروم، ممکن است در باروری اختلال ایجاد کند؛ به‌ویژه اگر فیبروم داخل حفره رحم رشد کرده باشد.

گزینه‌ها شامل درمان دارویی (کنترل علائم)، جراحی (میومکتومی یا هیسترکتومی)، و روش‌های کم‌تهاجمی مانند آمبولیزاسیون شریان رحمی هستند.

داروها معمولاً فیبروم را کوچک نمی‌کنند، بلکه علائم مانند خونریزی یا درد را کاهش می‌دهند. درمان قطعی اغلب با روش‌های جراحی یا مداخلاتی انجام می‌شود.

بله، احتمال رشد مجدد فیبروم یا تشکیل فیبروم‌های جدید وجود دارد، به‌خصوص در سنین باروری.

استراحت کافی، رعایت دستورات دارویی پزشک، پیگیری دوره‌ای با سونوگرافی و توجه به علائم جدید از جمله مراقبت‌های ضروری هستند.

در صورت خونریزی شدید قاعدگی، درد لگن مداوم، مشکلات باروری یا فشار غیرطبیعی بر مثانه و روده، لازم است سریعاً به پزشک متخصص مراجعه شود.